Bianca liep de dag dat ze door haar moeder uit huis was gezet overstraat.
Ze had de bescherming die ze verlangde van haar moeder niet ontvangen.
Haar moeder was blind voor de liefde en geloofde haar man. Ze deed geen nader onderzoek.
Toen Bianca huilend over straat liep, herinnerde ze zich: Ik heb een oma.
Ze had haar oma lang niet gezien, maar ze wist nog waar ze woonde.
Ze liep en liep, enkele uren later kwam ze aan bij haar oma.
“Bianca? Ben jij dat?” zei oma.
“Ja, oma…”
“Wat is er gebeurd? Wat doe je zo laat over straat?”
Bianca kon niet uit haar woorden komen en barstte in tranen uit.
“Heeft mama je eruit gezet?” vroeg oma.
Al huilend gilde ze het uit.
Oma moest terugdenken, veertien jaar terug.
Het was als een flashback.
Ze liet Bianca uithuilen, wees haar de badkamer en probeerde haar over te halen om te eten.
Maar Bianca wilde niet eten.
Oma regelde een plek voor Bianca om te slapen. Ze hoorde hoe Bianca snikte.
Maar die avond kon ze zelf niet slapen.Ze werd overmeesterd door gedachten, gedachten uit het verleden. Ze probeerde ze te ontwijken, maar dat lukte niet.
Ze zette de tv aan, maar haar gedachten dwaalden af. Ze kon zich niet concentreren.
Oma ging naar de ijskast, pakte een fles wijn en begon te drinken. In momenten van confrontatie was wijn haar toevlucht. Alleen voor even, maar het hielp.
Oma was niet echt een “oma-oma”. Ze was nog jong, pas 48 jaar.
30 jaar terug
Maar welke gedachte probeerde ze te ontwijken?
Oma dacht terug, 30 jaar geleden. Toen alles zo goed ging thuis bij haar vader en moeder.
Tot op een dag, toen ze werd verkracht en misbruikt door de broer van haar vader. Ze was 14 toen het voor het eerst gebeurde
Ze dacht aan hoe ze nergens terechtkon:
“Papa, oom Mario raakt me aan!”
“Hij speelt gewoon met je,” zei papa.
“Mama, oom Mario raakt me aan als hij hier is!”
Maar ook mama keek naar de andere kant.
Haar ouders waren niet rijk. Oom Mario wel.
Ze wilden dat geld en zeiden niets.
Twee jaren lang werd ze misbruikt, totdat ze zwanger raakte.
Ze ging naar de politie, en oom Mario werd opgepakt. Maar het geld dat papa en mama kregen stopte ook.
Thuis kreeg ze de schuld. Alles dat verkeerd ging was haar schuld.
“Waarom moest je liegen voor oom Mario?”
Haar ouders geloofden haar niet en op den duur werd ze het huis uit gezet.
Ze ging wonen bij tante Marijke, beviel van een meisje, werkte hard en bouwde haar leven op. Tante Marijke steunde haar: “Je was dapper om naar de politie te gaan.”, zei ze tegen haar.
Tante Marijke had het geel goed. Ze steunde oma om haar studie af te maken en om een goede baan te vinden.
Ze dacht na hoe ze op haar 24ste afstudeerde.
Ze kreeg ze een vriend en het leven bleek goed uit te pakken.
Op haar 25ste kreeg ze nog een kind. Tante Marijke voelde zich oma, en was heel trots.
Maar na een jaar, stierf tante Marijke. Maar ze liet haar huis voor oma.
Ze dacht na hoe Bianca’s moeder zich vreemd gedroeg rond haar twaalfde.
Ze dacht puberteit, maar het gedrag werd erger.
Vooral in de buurt van haar man, maar ook andere mannen.
En toen begreep ze het over een jaar. Want haar dochter, Bianca’s moeder werd op haar 13e zwanger!
“Wie is de vader? Waarom doe je me dit aan?”
schreeuwde oma:
“Ik ben verkracht door papa! Hij zou me vermoorden als ik het zou vertellen!”
Oma geloofde haar niet. Haar man zei:
“Waarom vertelt ze het nu pas? Dat kind liegt.”
Oma zette haar dochter de deur uit.
Weken later betrapte ze hem met een minderjarig buurmeisje.
Ze belde de politie, maar brak van binnen:
“Ben ik niet genoeg? Waarom míjn dochter?”
Ze zocht haar dochter op, maar ze wilde niet terug.
Oma had zichzelf jaren terug beloofd: “Dit overkomt míjn kind nooit.” Maar het gebeurde toch en ze deed niets.
Oma liet een traan vallen, pakte haar telefoon en belde haar dochter…