Ik moest zwijgen over het misbruik door iemand in de kerk

Posted by:

|

On:

|

Church hurt is echt. In de kerk hoor je veel over liefde en rechtvaardigheid, maar toen iemand uit de kerk mij misbruikte, moest het met de mantel der liefde bedekt worden.

Mijn naam is Ruth. Ik ben opgegroeid in de kerk. Mijn ouders waren oudsten in de kerk. Mijn moeder was goede vrienden met de vrouw van de pastor dus de kinderen van beide gezinnen waren ook close met elkaar.

Ik was beste vriendinnen met Mercy, de jongste dochter van de pastor. Toen het gebeurde was ik 12, Mercy was toen 13 jaar. De pastor had 4 kinderen. Drie woonden nog in bij hem. Daniel was de derde uit het gezin.

Hij was altijd rustig en bemoeide zich niet veel in wat Mercy en ik deden. Ze behandelden me allemaal als hun zusje dus ik had niets te vrezen.

Alles begon op een zondag. Ik mocht van mijn ouders mee met de pastor. Ik zou later naar huis gaan. Ze hadden eten gekocht en natuurlijk werd er ook voor mij gekocht. Iedereen had nasi, maar Daniel had bami. Ik lustte het echt en ging naar het balkon om hem te vragen.

Hij zei: “Kom halen”, en hield zijn vork met bami omhoog. Ik nam die hap toen keek hij me vreemd aan terwijl hij zei: “je hebt mooie lippen”

Terwijl hij dat zei, wreef hij over mijn lippen met zijn vingers en gaf aan dat er olie op mijn lippen waren. Ik vond het een beetje vreemd, maar ik zei niets. Ik liep naar binnen en at verder mijn nasi samen met Mercy.

Vanaf toen maakte hij opmerkingen over mijn lichaam als niemand in de buurt was.

“Je krijgt al bobi, je bent echt groot geworden, Mercy is ouder maar heeft nog niets, je bent echt mooi hor”, zei hij.

Op mijn jaardag en kinderdag kreeg ik net als Mercy ook altijd kadootjes van hem en ik vond het leuk. Ik was pas 12 en ik had deze mooie dingen nog niet gehoord, dus ik vond het leuk hoewel ik ergens wist dat het verkeerd was. De dag toen hij misbruik van me maakte kwamen Mercy en ik van de kinderclub.

Vanaf die gebeurtenis was ik iemand anders. Dat gevoel dat in mij was aangewakkerd wist ik niet onder controle te houden en deed van alles. Ik luisterde niet, wilde niet meer naar de kerk en de vriendschap met Mercy stopte ook. Ik had allerlei schatjes en deed gewoon mijn ding.

Toen ik 17 was, raakte ik zwanger en dat was de druppel voor mijn ouders.

“Wie is die jongen?”, vroeg mijn vader, maar ik wilde niets zeggen. In plaats van het probleem op te lossen werd ik naar mijn tante gestuurd want ze wilden geen schande.

Tante Glenda had geen kinderen. Ze nam me in huis en behandelde mij met liefde. Ze sprak elke dag tot mij en wees me op de consequenties van mijn keuzes. We maakten samen een plan voor de bevalling en hoe ik verder naar school zou gaan.

Op een avond riep ze me en zei: “Ruth je zit met veel en ik wil je helpen. Ik weet dat er iets is gebeurd, maar als je me niet zeg kan ik je niet helpen”

Toen pas durfde ik na al die jaren mijn tante te vertellen.

Ik ging terug naar die vrijdagmiddag na de kinderclub.

Onze ouders waren samen op een vergadering.  Daniel zette Mercy eerst thuis en daarna gingen we naar mijn huis wetende dat mijn ouders er niet waren. Toen we binnen waren begon hij me aan te raken, maar ik wilde niet.

“Ik wil naar Mercy”, zei ik.

“Nu ben je met mij, vergeet Mercy. Kijk naar me”.

Ik keek naar hem en hij leunde dichterbij. Hij kuste me op mijn lippen. Ik hield hem vast, maar toen zijn hand zakte naar mijn broek en de rits openmaakte, zei ik nee.

Ik duwde hem en hij werd boos. Hij greep me en deed zijn ding. Ik kon nieteens schreeuwen. Ik herinner me de pijn en het ongeloof. Toen hij klaar was zei hij: “Als je iemand vertelt, ga je zomaar je ouders schande geven. Je hebt niet geschreeuwd dus je wilde het ook. En al zeg je iets, niemand gaat je geloven. Mijn vader is pastor en iedereen gaat je haten en mijn vader gaat je ouders uit de kerk zetten”

Ik was bang dus ik zei niets. Hij stuurde me om te gaan baden. Ik deed dat en sloot mezelf op in mijn kamer. Mijn leven veranderde vanaf die dag. Toen mijn ouders terug waren zat hij op het balkon.

“Godszegen. Ik wachtte op jullie. Ruth voelde zich niet zo lekker dan heb ik haar naar huis gebracht. Ik wachtte op jullie want ik wilde haar niet alleen thuis laten. Ik denk dat ze slaapt”

Ik hoorde mijn moeder: “Daniel je bent zo lief. Dankjewel hor. Heb je gegeten? We hebben eten gekocht”

Hij zei: “Ja, ik heb honger”

Hij had lef om te zitten eten en drinken met mijn ouders en vertrok daarna. Ik wist de pijn niet te verwerken, ik gaf mezelf de schuld en was boos op mezelf.

Nadat ik mijn tante verteld had, heeft ze mijn ouders gelijk gebeld. Ze waren geschrokken, mijn moeder huilde en vroeg waarom ik dit nu pas vertelde.

Daniel, nu 28, was pas ingezegend tot jeugdpastor. Met mijn tante aan me zij dacht ik dat het recht eindelijk zou zegevieren.

“Ik heb seks gehad met Ruth maar het was vrijwillig. Vraag der zelf, ze is zelf bij me gekomen”, zei hij.

Ik schrok: “We hebben seks gehad, maar je hebt me verkracht”, gilde ik.

Mijn vader zei: “Ruth het is een grote zonde om een man God’s te beschuldigen. We weten welke levensstijl je had”

Het deed pijn en ik kon mezelf niet verdedigen. Ik had inderdaad een paar keren seks met Daniel, maar dat was nadat ik verkracht was en ik hem niet kon vergeten.

Ik huilde. De pastor vond dat niemand dit moest horen. “Jij gaat deze gemeente niet breken en mijn zoons leven niet verpesten. De gemeente gaat zwaar lijden hieronder en met het leven dat je hebt geleefd kunnen we je niet geloven.”

Mijn vader vond dat ik alles een plek moest geven. Naar de politie stappen werd sterk afgeraden. Het was mijn woord tegen de zijne en ik was vaker naar bed met hem.

Daniel was niet de vader van mijn kind, maar hij is de reden waarom ik vroeg begon met seks. Ik dacht na over alles en ik wilde niet dat mijn ouders problemen kregen in de kerk sinds ik niet meer met ze woonde, dus besloot ik het te laten.

Mijn tante was er fel tegen, ik moest aangifte doen. Maar ik kon niet. Dat gesprek dat me rust en rechtvaardigheid moest geven, zorgde juist voor meer pijn. Ik was zo teleurgesteld in mijn ouders, en de gemeente, maar ik heb uiteindelijk nooit aangifte gedaan.

Uiteindelijk bleef ik bij mijn tante en ging na twee jaar na de bevalling samen met haar naar Nederland. Ik had jaren geen contact met mijn ouders en wilde niets van de kerk horen. Mijn tante is het licht in mijn leven.

Ze heeft altijd achter me gestaan. Het heeft jaren geduurd, maar ik heb alles een plek kunnen geven. Jarenlang ben ik niet naar de kerk gegaan, maar mijn tante bleef bidden en tot me praten. Ze zei me altijd om alles over te dragen aan God, alle pijn, alle bitterheid. Ik heb nooit aangifte gedaan, maar ik ben niet verbitterd.

Ik ga nu weer naar de kerk en heb Jezus opnieuw aangenomen in mijn leven. Hij alleen kon mij de vrede geven die ik nu heb. Mijn verleden zal ik altijd mee hebben, maar het speelt mij niet de baas. Ik heb iedereen vergeven, maar heb weinig contact met mijn ouders.

Ik weet dat church hurt echt is, maar ik heb de pijn aan God gegeven en ben verder gegaan. Mijn leven ligt in Jezus’ handen, niet van mensen of de pijn. Ik weet dat het pijn doet, maar ook mensen van de kerk zijn niet perfect en soms zitten er echt rotte appels ertussen maar God is groter dan wat we meemaken.

Hij is het die alles doet medewerken ten goede voor allen die in Hem geloven. Just try Jesus if He fails you then you have the right to turn your back on Him. Ik ben zeker dat de God die mij heeft verlost van de pijn, jou niet in de steek zal laten. So trust Him and watch Him make your messed up life beautiful beyond imagination.

—EINDE—

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *