Ik wilde een man Gods maar kreeg een Fifty Shades auditie

Posted by:

|

On:

|

Toen Jeremy in mijn leven kwam, leek hij alles waarvoor ik ooit had gebeden of ja, alles wat ik dacht dat ik gebeden had. Hij was lang, grappig, en kon zelfs een saai moment maken tot een comedyshow. Ik wilde iemand die plezier in het leven had, iemand met wie ik kon lachen, iemand die van God hield en ook van mij.

Maar hier komt het: als christenmeisje, opgegroeid in de kerk, leer je dat je in alles God moet betrekken. En je levenspartner kiezen? Dat is bidden en vasten.

Dus toen Jeremy me vroeg of ik met hem wilde trouwen, sloeg mijn hart op hol. Maar ik wist dat ik God eerst moest raadplegen.

En eerlijk gezegd, ik was ergens ook bang voor Gods antwoord. Ik dacht: Wat als God nee zegt? Wat als Hij mijn romantische film verpest? Maar toch bad ik: “Heer, als Jeremy niet de ware is, laat het me alstublieft zien.”

En geloof me, God liet het me zien.

Ik zag de red flags, maar ik hield van hem. Hij kende bijvoorbeeld alle voetbalstatistieken van de Suriname Major League, Champions League, La Liga en Premier League uit het hoofd, maar Bijbelteksten niet. Of hij zei zogenaamd: “Laten we bidden,” maar vijf seconden later scrolde hij weer door zijn telefoon.

Maar de echte openbaring kwam de dag dat Jeremy zei: “Babe, we moeten over seks praten. Je weet toch, om te kijken of we… compatibel zijn op dat gebied.”

Kijk, ik ben opgegroeid in de kerk. Seks wordt bijna nooit openlijk besproken tenzij je getrouwd bent. En zelfs dan denk ik dat sommige getrouwde koppels doen alsof het niet bestaat. Voor mezelf had ik wel wat gelezen over en wist ik aardig wat. Maar mijn visie op seks was eenvoudig: speciaal, maar zeker heilig en helemaal geen gespreksonderwerp als we niet getrouwd waren.

Dus ik knipperde met mijn ogen. “Uhm, pardon wat bedoel je… praten over seks?”

Jeremy boog naar voren en fluisterde in mijn oren alsof hij andere bedoelingen had: “Ik bedoel waarvan hou je, what turns you on?”

Ik verslikte me bijna. “What turns me on is de Heilige Geest!” gilde ik bijna van verbazing.

Hij lachte. “Meisje doe niet zo overgeestelijk. We moeten toch weten of we lichamelijk bij elkaar passen vóór het huwelijk.”

Op dat moment maakte mijn kerk hersenen kortsluiting. Ik dacht: Heer, dit is het hè? Dit is het antwoord op mijn gebed, luid en duidelijk.

Dus ik zei: “Jeremy, de Bijbel zegt het huwelijk zij in ere bij allen en het bed onbezoedeld. Jij probeert het bed te bevlekken voordat we een matras gekocht hebben!”

Jeremy keek naar me. “Ik vraag je niet om seks heh, begrijp me goed. Er zijn gewoon dingen waarover koppels moeten praten voor ze trouwen. Dat gaat niet alleen over geloof, opvoeding of financiën, maar ook over intimiteit. Als je er niet over praat, kan je later problemen krijgen.”

Ik keek hem strak aan. “Jeremy, ik heb al gezegd wat ik ervan denk. Seks is iets waar God ons naartoe leidt in het huwelijk. Niet ervoor.”

Alsof hij zich totaal niet schaamde, ging hij door en zei: “Ik zou het bijvoorbeeld leuk vinden om mijn vrouw vast te binden. Ik wil haar spanken. Ik wil zweepjes hebben, handboeien, snap je wat ik bedoel?”, terwijl hij me een video probeerde te wijzen.

Ik geloof dat mijn ziel op dat moment mijn lichaam even verlaten heeft. Ik dacht: Heer, neem me nu, want ik ben niet gemaakt voor dit gesprek. Dit lijkt meer op Fifty Shades of Sin. Ik ging in me tas, pakte me zalfolie en zalfde me oren, ogen en hoofd.

Ik zei: “Jeremy, dit gesprek is officieel afgelopen. Als jij denkt dat Gods plan voor seks draait om touwen, klappen en zwepen, dan dienen wij niet dezelfde God.”

Jeremy: “Seks kent verschillende vormen. Iedereen doet dit tegenwoordig. Het maakt het gewoon leuker. En ik ben eerlijk tegen je, dit hoort bij mij. Als je van me houdt, zul je het begrijpen.”

Hij wilde nog wat zeggen, maar ik stond op en pakte mijn tas. “Jeremy, ik heb gebeden of God me wilde laten zien of jij de ware was. Vandaag heb ik me antwoord en ik ga luisteren.”

En zo was het duidelijk voor mij dat Jeremy niet mijn God sent husband was. En eerlijk? Ik voelde me opgelucht. Want soms geeft God je antwoord in stilte. En soms geeft Hij het met een megafoon. Noem me maar ‘groen’ maar ik geloof oprecht niet dat die dingen horen bij christenen. I said what I said.

Mensen, wat denken jullie van dit verhaal?

—EINDE—