Eens was ik dat meisje… Als ik iets post op facebook wilde ik likes, shares en viraal gaan zou me heel erg blij maken. Om dit doel te bereiken zorgde ik ervoor dat mijn foto’s en video’s altijd sexy zijn.
Mijn naam is Valery, ik ben 19 jaar en zit op de middelbare school.
Ik kom uit een normaal, middeninkomen-gezin. We waren niet arm, maar zeker ook niet rijk. Mijn ouders werkten hard om mijn zusjes en ik de basis te geven. Ik ging net als iedereen gewoon naar school. Maar buiten school had ik maar één focus: social media, likes, shares, viraal gaan en een volle inbox met berichten van mannen om mee te pronken.

Ik hield van de aandacht. Ik plaatste naast mijn foto’s en video’s ook grappige memes, en andere content die mensen leuk vonden. Na een tijdje had ik 17.000 volgers op facebook. Ik was trots op mezelf. Ik was bekend, ging naar school. Maar eerlijk gezegd deed ik niets voor mezelf in de zin van nieuwe vaardigheden leren. Ik had niet echt een visie of doel voor mezelf dan alleen maar scrollen, posten en mijn tijd verspillen.
Op een dag veranderde alles.
Ik had een nieuwe laptop nodig voor de school. Mijn ouders konden het even niet permitteren. Niet zo lang terug hadden ze een nieuwe telefoon voor mijn zusje gekocht. Ik zou even moeten wachten. Ik ging naar een vriendin om te kijken of ik haar laptop kon lenen. Ze liep naar binnen om het te gaan halen, maar ik hoorde haar zus zeggen: ‘Vally san e plei ai so tap’ facebook no mang bai wan laptop’
Het deed me wat want hoewel ik zoveel volgers heb en daarvoor bekend ben nooit mi plei bigi gi sma. Ik viel ook niemand lastig, maar ik had die laptop echt nodig. Om dit te horen deed me pijn. Maar ze had gelijk.

Ik was mijn talent aan het verspillen, terwijl mijn ouders dag en nacht werkten om rond te komen. Toen besefte ik: ik had iets krachtigs in handen dat zij nooit hadden gehad, een publiek.
Die avond kon ik niet slapen. Ik vroeg mezelf af: Wat als ik mijn social media ergens zinvol voor gebruik? Wat als ik er een toekomst mee bouw, in plaats van achter likes aan te jagen?
Ik stelde mezelf zoveel vragen: ‘Waarin ben ik goed?’, ‘Wat kan ik doen?’
In Suriname kan je niet met social media verdienen, maar je kan het als platform gebruiken om je diensten aan te bieden. Ik was goed in het editen van video’s en foto’s, ik was op de hoogte van de nieuwste trends op Tik Tok.
Het duurde even maar na een week nam ik een beslissing.
Ik pakte ik een schrift en begon te brainstormen. Ik hield van mode, ik had gevoel voor trends, en ik wist dat mensen mij volgden omdat ze zich met mij konden identificeren. Waarom dan niet modetips delen en zelfs online kleding verkopen?

Ik wist niet alles. Ik heb wat trainingen moeten volgen over hoe ik veilig bestellingen kon plaatsen, hoe ik een betaalkaart kon aanmaken en nog andere dingen.
In het begin waren mensen verbaasd. Mijn Dm’s stroomden vol met vragen als: “Waar is de grappige content?” of “Waarom post je niet meer zoals vroeger?” Maar ik was bezig en langzaam gebeurde er iets moois. Meisjes van mijn leeftijd begonnen me te bedanken omdat ik liet zien hoe ze zich konden kleden zonder veel geld uit te geven. Anderen vertelden dat ze zich zelfverzekerder voelden door mijn make-up advies.
Later startte ik een kleine online winkel. Ik gebruikte mijn pagina om die te promoten, en mijn volgers steunden me. Binnen een week had ik mijn eerste verkoop, daarna tien, en uiteindelijk honderden. Hoe meer ik mijn reis deelde, hoe meer mensen zich konden herkennen en geïnspireerd raakten.
Na een tijdje merkte ik dat ik zelf veranderde. Ik voelde me zelfverzekerd, gemotiveerd en verantwoordelijk. Eindelijk deed ik iets voor mijzelf. Ook mijn ouders en zusjes kijken nu anders naar me, met respect en trots.

Ik deel nog steeds mijn grappige content, maar nu doe ik dat met een visie. Niet gewoon voor likes en shares, maar om ook geld te verdienen met mijn talent.
En begrijp me niet verkeerd: het was niet altijd makkelijk. Ik twijfelde vaak. Ik kreeg kritiek. Ik moest leren over ondernemen, klantenservice en discipline. Maar ik groeide. Mijn pagina veranderde van gewoon zinloos entertainment in een platform dat jonge vrouwen inspireert om zich mooier te maken en te komen aan leuke kleding en accessoires.
En dit is wat ik geleerd heb:
Social media kan je leven verspillen, of je leven positief veranderen. Het hangt ervan af hoe je het gebruikt. Ik gebruik het nu niet alleen voor entertainment maar ook om mijn business te promoten. En geloof me je hoeft niet zoveel volgers te hebben als ik voordat je klanten krijgt. Blijf gewoon posten wat je doet. Kijk niet naar de likes en shares. Meer mensen dan je denkt zien je posts.
Aan iedereen die dit leest, vooral jongeren zoals ik: laat je talent en tijd niet verloren gaan. Likes en views laten je goed voelen, maar ze betalen in Suriname helaas nog geen rekeningen en ze bouwen geen toekomst. Gebruik je platform dus verstandig. Als een meisje zoals ik uit een eenvoudig middeninkomen-gezin het kan omdraaien, kan jij dat ook.
—EINDE—

