Als een man niet instaat is alle kosten van een vrouw te deken, moet niet aan liefde denken. Hij moet eerst geld gaan verdienen.
Dat was wat ik altijd geloofde.
Ik groeide op met mijn moeder en haar zussen die het herhaalden alsof het een Bijbeltekst was:
“Verspil je tijd niet aan opbouwen met een man.”
Mijn moeder zei dat niet zomaar. Ik heb als tiener gezien hoe mijn vader voor een andere vrouw koos nadat mijn moeder hem door dik en dun heeft bijgestaan.
Ik beloofde mezelf dat ik nooit zou vallen voor een man die nog niet gesetteld was. Maar toen kwam Daniel in mijn leven.
We ontmoetten elkaar in de bibliotheek van de universiteit. Hij groette beleefd toen hij de studiezaal binnenkwam en kwam me later vragen om een adapter te lenen.
“Kan ik hier bij je zitten?”, vroeg hij.
Ik zei: ‘Ja hor, zodra ik niet gestoord word’
Hij rook echt lekker, zijn nagels waren kort geknipt, zijn haar netjes, zwart en golvend, een mooie baard.
“Is er wat?”, hoorde ik hem vragen en ik door had dat ik naar hem staarde. Op dat moment wilde ik verdwijnen.
“Uhm…ik denk even na over een theorie”, zei ik niet overtuigend.
“Welke theorie?”, vroeg hij lachend en gelijk daarna “ik plaag je hor”.
Ik zei niets meer. Zijn lippen waren rose, ogen die stralen als hij lacht. Hij had een postuur als van een trouwe gymbezoeker. ”Kan hij me optillen”, dacht ik, maar ik besloot te focussen op me studie.
Na 2 uren vertrok hij. Ik volgde na een half uur. Toen ik wegging zag ik hem voorop wachten op de bus. Ik zag hem op zijn horloge kijken en vroeg welke richting hij opging.
En zo begon het…
We begonnen te praten. Dagen werden weken, en voor ik het wist, waren we onafscheidelijk. Maar er was één probleem: Daniel had geen geld.
In elk geval niet de man die ik voor mijn moeder kan brengen. In de ochtend was hij op school en in de middag gaf hij wiskunde en natuurkunde bijles aan studenten. Hij spaarde voor een bedrijf dat hij ooit wilde starten. Hij was een gedreven jongeman met discipline en visie voor zijn leven, maar hij had geen geld.
En ik? Ik was verdeeld tussen mijn gevoelens en mijn gedachten over mannen zonder een basis.
Terwijl mijn vriendinnen foto’s plaatsten van geldboeketten, luxe diners en dure trips naar het binnen- en buitenland met hun vriendjes, plaatste ik… niets. Want wat had ik te posten? Daniel en ik gingen nauwelijks uit. Soms kon hij niet eens een taxi betalen, dus pakte hij de bus om mij te zien.
Mijn vriendinnen zagen dat natuurlijk.
“Ik hoop dat je daar bent voor seks en niet denkt aan opbouwen met een leegloper?”
Ik lachte mee, maar ’s nachts huilde ik. Was ik dom? Was ik verblind door liefde? Elke stem om mij heen herhaalde hetzelfde: opbouwen met een man doe je op eigen risico. Later komt een andere vrouw genieten van alles.
Ik had een keuze: weggaan, zoals iedereen mij adviseerde, of blijven en geloven in zijn visie.
Ik bleef.
Omdat ondanks het gebrek aan geld was ik altijd zijn nummer 1. Het was niet gemakkelijk. Ik moest leren deze man te vertrouwen. Een ding kan ik zeggen is dat hij me nooit liet twijfelen in zijn liefde.
Drie jaar was ik doof voor alles en iedereen en ik ben blij dat ik voor hem koos. Dezelfde man die ooit muntjes telde voor busgeld runt nu een groeiend logistiek bedrijf. Ik herinner me de dag dat hij zijn eerste grote contract tekende. Hij liep ons kleine appartement binnen met tranen.
Wij zijn nu al 7 jaar met elkaar en het was het wachten waard. Nu krijg ik alles wat ik zonder te vragen. Ons droomhuis, geld, de nieuwste iPhone, tickets, geldboeketten, sieraden, schoenen, tassen. Er is niets dat ik niet heb.
Nu, wanneer ik vrouwen hoor zeggen: “Een man zonder geld, moet niet aan liefde denken,” lach ik. Want ik weet dat de waarheid ingewikkelder is.
Niet op elke man kan je wachten, want sommigen verschuilen zich achter “potentie” zonder een plan en andere willen gewoon een vrouw die ze verzorgd.
Maar als een man visie heeft, werkt en een hart dat consequent blijft, schrijf hem dan niet te snel af.
Als ik Daniel toen had verlaten, had ik het mooiste liefdesverhaal van mijn leven gemist. Ik had visie ingeruild voor ijdelheid, diepte voor oppervlakkigheid, echte liefde voor tijdelijk comfort.
—EINDE—