Wanneer je verliefd bent, is alles mooier. Straatgeluiden klinken als muziek, gewone plekken lijken op scenes uit de meest romantische film die hebt gezien en elk lied uit die tijd krijgt een eigen speciale plek in je hart.
Mijn mooiste liefdesherinnering die gebonden is aan een lied, begon op een koele, gewone werkdag. Mijn relatie met John was pas begonnen en als je pas verliefd ben wil je van alles meer. Het waren de dagen waar je het zielig vindt als de ander weg moet.
Lobi pasi no fara, dus we grepen elke gelegenheid om elkaar te zien, al was het maar tien minuten voor het werk. Het waren de dagen dat ik met een glimlach vanuit Pont eindhalte door Times Mall liep om naar Krasnapolsky te gaan. Helemaal buiten mijn route but who cares, ik wilde mijn baby zien voordat ik naar het werk ging.
Hij werkte destijds bij Webhelp in Krasnapolsky. Als hij de ochtend shift had, liep ik altijd even langs. We wandelden samen tot Spanhoek, waar we afscheid namen. Hij keerde dan terug naar Webhelp, terwijl ik verder liep naar Dagblad De West aan de Dr. J. C. De Mirandastraat.
Die ochtend belde ik hem, zoals altijd, toen ik dichtbij was. Eén minuut later zag ik hem aankomen.
Mijn eigen chocolade in een grijsblauwe trui, zwarte joggingbroek, headphones om zijn hals bungelend. Zijn ogen waren op mij gericht terwijl hij kwam aanlopen met een smile die zei: ‘Ik ben blij om je te zien’. Toen die armen opengingen, was er geen plek waar ik anders wilde zijn.
Hij kwam iets dichterbij, gaf me een kus op de wang en fluisterde met een diepe zware stem in mijn oren:
“Heb ik je gezegd dat je mooi bent?”
Ik keek naar hem. Mijn mond zocht naar woorden maar vond er geen. Eerlijk, soms is stilte het enige eerlijke antwoord voor alle gevlij.
We liepen hand in hand richting Spanhoek, toen hij na enkele stappen zachtjes een lied zong:
“Isn’t she lovely, isn’t she wonderful, isn’t she precious…”
Ik kende het lied niet, dus ik glimlachte alleen maar.
Hij keek me aan. “Ken je dit lied?”
Ik schudde mijn hoofd.
“Het is van Stevie Wonder,” zei hij, “ik ga het straks voor je sturen.”
Bij Spanhoek aangekomen zei hij: ‘Love you musji, ik ga je missen’.
Ik zei: ‘Love you too, ik ga je ook missen’.
Ik kreeg een brasa en bosi. Na enkele stappen keerde ik me om en hij keek naar me. Het liefst wil je net als in de films teruggaan, maar we lachten beiden en gingen verder.
Later, op kantoor, stond het lied op repeat. Volgens mij was ik de hele dag vrolijk.
Pas veel later ontdekte ik dat Stevie Wonder het lied had geschreven ter gelegenheid van de geboorte van zijn eerste kind. Het was geen liefdeslied in de klassieke zin. Maar ondanks deze kennis denk ik aan de liefde die ik ervaarde op die dag toen ik ‘Isn’t She Lovely’ van Stevie Wonder hoorde.
En tot de dag van vandaag, als ik in de Domineestraat loop, is het alsof ik weer die ochtend zie.
Soms houden we van een lied, omdat de beat of de melodie mooi is. Maar voor velen van ons is een lied ook een herinnering aan een deel van ons leven. Een moment van pure blijdschap… of een mes dat elke keer diep snijdt in ons hart wanneer het nummer wordt afgespeeld.
Feit is dat liederen, na hun lancering, geen simpele aaneenrijging meer zijn van woorden, stemmen, melodieën en instrumenten. Ze worden deel van iemands leven.
Welk(e) lied(eren) herinneren jou altijd aan iets moois uit jouw eigen leven?
Laat me weten in de comments…
—EINDE–