Er is nu een leuke trend gaande op facebook. Gisteren schreef iemand: ‘Wan zuster fu Charisma Ministries kan kenki yu libi’. En ik wil gewoon zeggen: NA TRU. Ik heb thuis een Charisma baby die mijn hele wereld ondersteboven keerde door vier woorden.
Ik had nooit gedacht dat een huwelijk mijn leven zou veranderen. Ik was daar om te zingen voor het echtpaar. We bezochten gemeente Handelingen, dus toen ze me vroegen om op hun grote dag op te treden, zei ik meteen ja.
Ik zong het lied, ‘Lobi Pasi’ van Roy Adinda. Terwijl ik naar me plek liep, kwam ze naar me toe met een mooie smile, gekleed in een lichtblauwe jurk en zei: “Je hebt mooi gezongen.”
Het waren vier simpele woorden, maar de manier waarop ze het zei, voelde alsof er een zalving in zat.
Ik smilde terug en probeerde cool te blijven. “Thanks, het is genade,” antwoordde ik. Typisch het antwoord van een broeder, maar goed. Ik zat met andere broeders van de gemeente en je weet hoe het is. Ze gingen gelijk ham daarop. Ze plaagden me meteen, duwden me met hun ellebogen en fluisterden dingen als: “Brada jo trow binnenkort.” Elke keer als ze langs ging fluisterden ze: ‘je hebt mooi gezongen’ tegen me. Ik lachte en zei dat ze moesten ophouden. Voor mij was het gewoon een compliment.
Dat was het ook, maar ik kreeg haar stem niet meer uit mijn hoofd. Ik ben zeker dat engelen zo praten. Dagen gingen voorbij en er was niets en niemand anders in mijn hoofd. Ik was verliefd. Ik kon haar niet vergeten, maar ik wilde mijn vrienden niets vragen. Ze mochten niet weten dat ik verliefd was op die zuster die me een compliment gaf.
Maar ik kon het niet zomaar laten gaan. Ik moest weten wie ze was.
Dus begon ik rond te vragen. Ik vroeg mensen in de kerk: “Ken je die dame die op het huwelijk was… in die lichtblauwe jurk? Ze zei iets tegen me nadat ik had gezongen.” Ik probeerde zo ongeïnteresseerd mogelijk te klinken, alsof ik gewoon nieuwsgierig was. Maar vanbinnen sloeg mijn hart elke keer sneller.
Volgens mij heb ik voor het eerst serieus gebeden om iets. God stuurde het antwoord op mijn gebed na een bijbelstudie. Een zuster van de gemeente zat met haar op school. Ze vertelde me haar naam. Ze bezocht Charisma Boonweg. De volgende week zondag was ik in de kerk bij apostel Humro. Broeder had zijn eigen samenkomst verzuimd om een zuster te zien.
Ik kon mijn vrienden niets vertellen. Ze zouden me zeker plagen en ik was niet ready daarvoor. Ik wilde dit nieuwe gevoel veilig houden, diep in mijn hart waar het rustig kon groeien.
Ik zat in de dienst, maar keek alleen naar haar. Ze danste voorop. Ze was zo mooi. Ik was daar om God te aanbidden maar het lukte niet. Ik denk dat ze zag dat ik naar haar keek. Na de dienst sprak ik even snel met een paar kennissen. Ik durfde haar niet te groeten.
Ik zou net vertrekken toen ze plotseling voor me stond en zei: “broeder met die mooie stem”, terwijl ze haar hand uitstak. Ik wist niet wat te zeggen en zei: “De kerk ik mooi….uhm Godszegen zuster, sorry”
Ik voelde me weer als een tiener. Ik had geoefend wat ik zou zeggen. Ik had Hooglied gelezen, maar toen ik haar zag, vergat ik alles. Ze was nog mooier dan ik me herinnerde.
“Ik… ik wilde je nog bedanken. Wat je zei op het huwelijk… het is me echt bijgebleven”, zei ik.
Ze lachte en zei: “Ik zei alleen maar dat je mooi zong.”
Ik lachte. “Ja, maar om een of andere reden betekende het veel voor me. Ik ben het niet vergeten… jou ook niet.”
Ze smilede verlegen en keek naar beneden. Halleluja, op dat moment wist ik dat ik niet de enige was die iets voelde. Wat daarna volgde was het begin van iets dat ik alleen maar kan omschrijven als genade. We begonnen te praten, gesprekken werden wandelingen, en lange wandelingen werden late telefoongesprekken die we nooit wilden beëindigen.
Hoe meer ik over haar leerde, hoe dieper ik viel. Niet alleen om haar schoonheid, maar om haar vriendelijkheid, haar geloof in God, de manier waarop ze om anderen gaf, hoe ze danste en hoe ze smilede als ik zong.
En toen, op een dag, wist ik dat ik haar in mijn leven wilde.
We zijn nu 15 jaar getrouwd. En als mensen vragen hoe we elkaar hebben ontmoet, zeg ik altijd: “Op een huwelijk. Ze zei gewoon dat ik prachtig zong. En dat was genoeg om verliefd te worden.”
15 jaar en ik kan je echt zeggen: Wan zuster fu Charisma kan kenki yu libi echt.
—EINDE—