The Girl’s Trip
22 April 2026 · Priscilla Misiekaba - Kia
Wat doe je als een vreemde man je precies geeft wat je mist in je eigen relatie?
Lisa en Mireille waren al jaren beste vriendinnen.
Mireille was getrouwd met Gilly. Een goede man, maar de laatste tijd voelde hun relatie anders. Er was afstand alsof ze elkaar ergens onderweg waren kwijtgeraakt.
Ze miste hem. Niet fysiek, want zelfs als hij thuis was, voelde hij ver weg. Ze spraken nog tot elkaar, maar er was geen diepgang in de gesprekken. Ze gingen zelden nog uit en het leek alsof ze broer en zus waren.
Op een avond, terwijl ze haar hart luchtte bij Lisa, zei Lisa: “Je moet even eruit. Laten we op een girl’s trip gaan.”
“Trip?” vroeg Mireille verbaasd.
“Ja, we kunnen naar Curaçao. Jij gaat ontspannen, lachen, weer leven.”
Toen Gilly het hoorde, reageerde hij fel.
“Alleen hoeren gaan op girls trips. Zodat ze kunnen flirten en met andere mannen ne*ken.”
Die woorden sneden diep, maar Mireille hield voet bij stuk.
“Ik heb dit nodig, Gilly. Jij bent er nooit. Het lijkt alsof ik alleen ben in deze relatie en moeite doe. Ik ben moe en wil even ademhalen.”
Na veel discussie gaf hij uiteindelijk toe.
Curaçao verwelkomde hen met zon, zee en vrijheid.
Lisa had alles gepland: spa, shoppen, sightseeing, food tasting. Ze hadden een Airbnb en een auto gehuurd om rond te rijden.
Ze was nauwelijks aangekomen of Gilly belde en appte constant.
“Nu even niet hor Gilly”, dacht Mireille en negeerde hem totaal. Niet omdat hij belde of appte maar omdat hij vervelende dingen zei.
“Waarom kijk je nauwelijks naar me, maar wanneer ik er niet ben, heb je zoveel te klagen”, dacht Mireille terwijl ze geïrriteerd naar haar mobiel keek.
Uiteindelijk besloot ze hem te appen. “Ik ben er hor. Ik ga slapen. We praten later”
De eerste dag sliep Mireille tot de avond. Ze was lichamelijk moe, maar ook emotioneel.
“Kom, we gaan uit” zei Lisa later.
“Ik heb niet echt zin… is het niet te laat? En ik ben ook moe”
Maar Lisa gaf niet op. Ze bleef aandringen totdat Mireille akkoord ging.
Net toen ze zich klaarmaakten, belde Gilly weer. Mireille moest haar camera aandoen. Hij was boos toen hij haar gekleed zag.
“Het is te laat! Wat ga je op straat zoeken?”, vroeg hij.
Dit keer knapte er iets in Mireille.
“Gilly, ik snap je niet. Als ik thuis ben geef je me geen aandacht, nu ben ik hier en je wil alles bepalen. Wat denk je dat ik ga doen?”
Gilly was stil aan de andere kant, toen legde Mireille neer.
Die avond zaten ze in een bar. Ze aten, dronken en spraken.
“Ik houd van Gilly, maar ik begrijp onze relatie niet meer”, zei Mireille zacht. “Alles is zo saai. We praten nauwelijks. We gaan niet meer uit. Hij werkt bijna de hele dag. Ik ben echt moe.”
Lisa keek haar aan.
“Dan moet jij het weer spannend maken. Begin bij jezelf.”
Ze knikte subtiel naar een man aan de overkant van de bar die af en toe naar Mireille keek.
“Kijk ik denk dat die man je leuk vindt”, zei Lisa.
“Ik wil niets met mannen. Je kent me”, reageerde Mireille meteen.
Lisa glimlachte.
“Je hoeft niets te doen. Praat gewoon met hem. Er zijn nog mannen die je willen als Gilly dat niet wil…”
Lisa leefde op gevoel. Ze was vrij, spontaan en altijd op zoek naar het moment. Mireille was haar tegenpool. Rustig, bedachtzaam en loyaal tot op haar bot.
Voordat Mireille kon reageren, wenkte Lisa die man en hij kwam aanlopen.
“Goedenavond mooie dames, aangenaam Donegy”
Hij kwam ook uit Suriname. Hij was lang, zwart, charmant met een mooie smile waarvan zijn ogen smaller werden.
Hij liet Mireille lachen op een manier die ze al lang niet meer had gedaan. Ondertussen bleef Gilly bellen en Mireille drukte hem steeds weg.
“Je man vertrouwt je niet?” vroeg Donegy.
Mireille glimlachte ongemakkelijk.
“Hij is gewoon een beetje jaloers.”
Donegy keek haar aan.
“Met zo’n mooie vrouw kan ik hem niet kwalijk nemen.”
Toen Lisa zag dat er een klik was tussen Donegy en Mireilla, verdween ze met een random guy. Nadat ze gegeten hadden nam Donegy Mireille mee naar het strand. De nacht was rustig, de wind koel en het geluid van de zee rustgevend.
Voor even… vergat Mireille alles.
Geen Gilly, maar wel een man die luisterde. Aan het einde van de avond bracht hij haar terug naar haar kamer.
Hij leunde tegen de deurpost en vroeg: “Mag ik je weer zien?”
“Met Gods wil”, antwoordde Mireille. Donegy nam haar hand om haar een kus te geven, maar voordat hij dat kon doen, trok ze haar hand weg en zei: “Goedenavond Don”
Hij lachte en zei: “See you again mooie dame”
In bad die nacht betrapte ze zichzelf op een glimlach terwijl ze aan die avond dacht.
“Wat doe je…?”, fluisterde ze tegen haar spiegelbeeld.
Ze wist niet veel van hem, maar zijn woorden… zijn aanwezigheid… bleven hangen. Hij luisterde en wist precies wat te zeggen. Nadat ze uit bad stapte, viel ze als een blok in slaap. De volgende ochtend schrok ze wakker.
30 gemiste oproepen.
78 berichten van Gilly.
Ze slikte en typte: “Goedemorgen Gilly, sorry mijn batterij was low. Hoe heb je geslapen?”
Zijn antwoord kwam snel:
“Waarom doe je dit met me? Kom naar huis Mireille. Ik hou van je. Doe alsjeblieft geen gekke dingen.”
Haar hart klopte niet sneller. Ze vond het leuk dat het idee dat ze met iemand anders zou kunnen zijn hem pijn deed.
“Babe, je kent me. Ik doe niets verkeerds. Ik ben hier om te genieten.”
Hij belde via video. Ze liet hem haar kamer en de rest van de woning zien en liep naar buiten om even verder ontbijt te gaan halen.
Even later zag ze Lisa zitten.
“Dag Lisa,” zei Gilly.
Lisa antwoordde koel: “Hi.”
Toen de call eindigde, keek Mireille haar vragend aan.
“Lisa… waar heb jij geslapen? Je bent niet bang noh?”
Lisa lachte en zei: “Het leven is een risico op zich.”
Ze keek haar vragend aan.
“En jij? Wat is gisteren gebeurd? Ik wil alles weten”
“Niets… we hebben gesproken en zijn even op het strand gaan wandelen, daarna bracht hij me terug.”
Lisa zuchtte dramatisch.
“Zo saai”, zei ze terwijl ze haar ogen rolde. “Maar… zie je hem weer?”
Mireille haalde haar schouders op. “Ik weet het niet”, zei ze maar eigenlijk wilde ze zeggen, ‘ik hoop het’
Die middag tijdens het shoppen kwamen ze Donegy weer tegen in een parfumshop. Elke keer dat Mireille Donegy weer ontmoette, voelde het anders, maar alsof ze elkaar kenden.
Het leek alsof hij stukjes van haar zag die ze zelf vergeten was. Ze spraken over van alles; het leven, relaties, dromen. Maar tussen de woorden door zat iets dieper. Een connectie die ze niet kon ontkennen.
Soms, terwijl hij haar aankeek, zag ze iets wat haar stil maakte. De man die ze eigenlijk thuis had willen hebben. Niet omdat Gilly zo slecht was, maar omdat Donegy haar iets gaf wat Gilly niet meer gaf.
Op een middag, terwijl ze samen iets dronken, zei Donegy het eindelijk:
“Ik ga eerlijk zijn. Ik vind je leuk, Mireille.”
Ze keek hem aan, even stil.
“Ik heb een man”, antwoordde ze zacht, maar duidelijk.
“Ik weet het,” zei hij. “Maar dat verandert niet wat ik voel.”
Er viel een korte stilte. Mireille slikte en zei: “We kunnen wel vrienden zijn”. En ze gaf hem haar nummer.
Vanaf dat moment begonnen ze te appen en te bellen. Ze lachten samen en mocht Donegy zelfs een paar spullen helpen kiezen voor Gilly.
Lisa genoot op haar manier van de trip. De bedoeling was dat Mireille haar problemen vergat, dus zodra dat gebeurde hoefde ze niet erbij te zijn.
Donegy werd haar vaste partner in het bezoeken van de beach. Hij was een leuke afleiding, maar terwijl hij haar aandacht vulde, begon iets anders te veranderen.
Gilly belde niet meer om ruzie te maken.
Hij schreeuwde niet meer.
Hij schold niet meer uit.
In plaats daarvan luisterde hij naar haar verhalen zoals hij vroeger deed. Mireille hoorde dingen die ze lang niet had gehoord:
“Ik hou van je, Mireille.”
“Ik ga meer tijd voor je maken.”
“Ik mis je.”
Die woorden… deden iets met haar.
De laatste avond van hun vakantie stond Mireille met Donegy op het strand. De lucht glom van de sterren, de koele wind blies door haar kleding, terwijl de zee ruiste op de achtergrond.
Alles leek hen dichter bij elkaar te brengen. Ze lachten, spraken, maar op een gegeven moment werd het stil.
Hij keek haar aan.
Ze wist wat dit moment betekende. Het was dat ene moment waarop alles kon veranderen.
Lisa’s woorden echoden ergens in Mireille’s hoofd:
“Geniet… niemand gaat het weten.”
Donegy stapte iets dichterbij. Ze deed haar ogen dicht, maar Mireille vond haar kracht en zette een stap achteruit.
“Ik kan dit niet doen”, zei ze zacht.
Hij stopt en keek haar aan, zonder boosheid.
“Ik heb een leuke tijd met je gehad Donegy” vervolgde Mireille. “Echt, maar ik heb een man van wie ik heel veel hou.”
Donegy knikte langzaam.
“Ik begrijp het.”
En dat was het. Hij omhelsde haar en wenste haar een fijne trip de volgende dag.
Terug in Suriname voelde alles… spannend.
Mireille was blij om Gilly weer te zien, maar ergens diep vanbinnen twijfelde ze of hij echt is veranderd.
Toen ze aankwam, stond hij op de luchthaven met bloemen en een glimlach.
Thuis had hij na lange tijd weer gekookt.
Ze keek hem aan en voelde iets warms in haar hart. Gilly had een week verlof genomen. Mireille observeerde hem.
Ze wist niet wat er was veranderd, maar ze hield van deze versie van hem. Zes weken later, op een rustige avond, liet Gilly iets doorschemeren.
“Je weet toch dat Lisa degene was die mijn ogen heeft geopend?”
Mireille fronste.
“Wat bedoel je?”
Hij keek haar aan.
“Ze zei tegen me: ‘Als jij mijn vriendin niet meer wilt, wil iemand anders haar wel.’”
Mireille schrok even. Gilly pakte zijn telefoon en liet haar een foto zien.
Het was een foto van haar en Donegy bij de bar. Ze lachte en dacht na lange tijd weer aan Donegy.
Ze keek hem aan en zei: “Ik ga nooit voor je uitlopen, babe.”
Hij keek haar aan, alsof hij haar opnieuw zag en zei: ‘Ik hou van je babe en ik ga alles doen om je blij te maken en onze relatie te laten werken”
Mireille legde haar hoofd op zijn borst en dacht bij zichzelf: ‘De girl’s trip heeft niet alleen gezorgd voor ontspanning, maar heeft Gilly en ik weer bij elkaar gebracht.”
Moraal van het verhaal:
Laat je niet misleiden door momenten van leegte of verleiding, want wat tijdelijk goed voelt, kan blijvende schade aanrichten. Soms brengt afstand helderheid, maar niet alles wat nieuw en spannend voelt, is beter.
Soms besef je pas wat je hebt als je ziet dat je op het punt bent het kwijt te raken. Echte liefde is kiezen zelfs wanneer verleiding dichtbij is en dat vraagt inzet, communicatie en trouw, zelfs wanneer het moeilijk is.
—EINDE—