Na de zalving van jeugdkamp 2026
20 April 2026 · Priscilla Misiekaba - Kia
De duivel staat buiten de poort van het kampterrein te wachten op alle kampers.
Sharon is nauwelijks thuis als haar telefoon automatisch connect met de wifi. Ping, ping, ping, ping klinkt het constant. Alle berichten van de afgelopen week stromen nu binnen.
Als ze in haar kamer is pakt ze haar telefoon en de eerste app die ze ziet is: “Is me baby al terug, ik heb je gemist. Wanneer kan ik je zien?”
Een week geleden was Sharon naar het kamp gekomen met meer dan alleen haar koffer.
Ze droeg gewoonten die ze niet kon doorbreken, gedachten die ze niet kon stoppen en een schuld van iets waarmee ze niet kon stoppen.
De eerste avond durfde ze niet eens te aanbidden. Ze stond achterin, haar armen over elkaar, kijkend naar anderen die hun handen ophieven alsof het vanzelf ging. Voor haar ging het niet vanzelf.
Een week voor ze naar het kamp kwam was ze thuis bij Revelino om hem genoeg honing te geven totdat ze terugkeerde. Dat laat je niet zomaar los. Elke keer als ze probeerde los te komen zorgde satan dat er een agent was om haar te herinneren dat ze niet moest durven.
Maar tegen de derde avond ging er iets los. De zaal was verlangend aan het aanbidden. Sharon zag jongeren huilen en moe om steeds niet mee te kunnen, ging op haar knieën en vroeg God om een aanraking.
Met tranen vroeg ze God om haar ook aan te raken. Ze wilde ook ervaren wat de anderen voelden. Ze wilde bevrijd worden van de lust.
Ze zat nog op haar knieën toen ze een warmte voelde en rust. Een stem die zei: “Ik houd van je”
Op dat moment voelde ze een opwelling van emoties. Ze huilde haar hart uit en smeekte om vergeving.
De rest van de week voelde als opnieuw leren ademen. Nu pas kon ze de informatie tot zich nemen.
Ze spraken over zonde, maar niet alleen als een lijst van wat niet mag. Ze spraken over identiteit en gaven hen tools hoe te vechten tegen zonde.
Praktische dingen over hoe je verleiding herkent voordat het groeit.
Nu staart ze naar haar telefoon en is het tijd om wat ze geleerd had in de praktijk te brengen. Ze negeert het bericht.
Die avond opende ze haar Bijbel, net als op kamp.
Maar de tweede dag was moeilijker.
“Hey, alles goed met je? Je bent al terug, maar je reageert niet. Is er wat?”
Naomi staarde naar haar scherm. Op kamp zou het antwoord makkelijk zijn geweest.
Hier voelde het ingewikkeld. Ze herinnerde zich wat ze hadden geleerd.
“Dit is een test,” mompelde ze.
Haar vingers zweefden boven het toetsenbord.
Ze typte een kort, beleefd antwoord. “Revelino, ik ben terug, maar ik kan je niet meer zien. Dit is het einde van wat we hadden”
Ze zet haar telefoon daarna weg. Haar hart klopte sneller dan normaal.
Het voelde als overwinning, maar ook… als verlies.
Sharon hield het een week vol, daarna kwam alles langzaam weer binnen. Ze probeerde vol te houden. Ze zette aanbiddingsmuziek op. Ze las haar notities opnieuw. Ze bad.
Maar de omgeving was anders. Op kamp wees alles haar naar God. Hier trok alles haar alle kanten op en langzaam begon de spanning haar moe te maken.
Op een avond merkte ze dat ze gedachteloos aan het scrollen was, maar het ene leidde tot het andere en toen hoorde ze een stem.
“Babe, ik mis je echt”
“Nee, ik bestraf het in Jezus naam” fluisterde ze terwijl ze rechtop ging zitten, terwijl ze door scrolde op facebook.
Het ene moment keek ze naar een video, het volgende naar een foto, en voor ze het wist was haar focus verschoven van weerstand naar afleiding. Precies op dat moment begon haar telefoon te trillen. Revelino belde.
Ze staarde naar het scherm en wist diep vanbinnen dat dit geen toeval was. Toch nam ze op. Zijn stem klonk zwaarder dan ze zich herinnerde en hij stelde voor om elkaar nog één keer te zien, niet om iets opnieuw te beginnen, maar om alles “netjes af te sluiten.”
Terwijl hij sprak, probeerde ze zichzelf te overtuigen dat ze veranderd was, dat ze sterker stond dan voorheen en dat een gesprek haar niet meer zou breken zoals vroeger.
Twee uur later stond Sharon in de kamer die ze zo goed kende. Voor de spiegel van de kledingkast keek ze naar zichzelf.
Achter haar hoorde ze zijn stem, maar ze bleef naar haar spiegelbeeld kijken terwijl een traan over haar wang gleed….
De kern van dit verhaal is dat overwinning op zonde zelden verloren gaat in één groot moment, maar vaak in kleine keuzes die eraan voorafgaan. Iemand valt zelden op het moment zelf, maar begint terrein te verliezen wanneer hij of zij ervoor kiest om niet te waken, gedachten niet te bewaken en zich te laten meeslepen door afleiding.”
Geestelijke groei heeft onderhoud nodig. Je kunt een krachtige ontmoeting met God hebben, maar zonder discipline, grenzen en volharding wordt die ervaring langzaam ondermijnd door oude patronen en een omgeving die niet verandert.
Daarnaast maakt het duidelijk dat zelfvertrouwen zonder afhankelijkheid van God gevaarlijk kan zijn.
Tips om seksuele zonde te overwinnen
1. Vermijd triggers, niet alleen zonde zelf
Veel mensen focussen alleen op het eindpunt, maar de strijd begint eerder. Denk aan social media, bepaalde gesprekken, muziek of momenten van verveling. Als je de ingang sluit, voorkom je de strijd later.
2. Stel duidelijke grenzen (radicaal als nodig)
Niet “ik ga kijken hoe ver ik kan gaan”, maar:
- Niet alleen zijn met iemand die je verleidt
- Geen late gesprekken die emotioneel/intiem worden
- Contact verbreken als dat nodig is
3. Vervang, niet alleen stoppen
Leegte werkt tegen je. Vervang oude gewoonten met:
- Gebed en aanbidding
- Sport of fysieke activiteit
- Creatieve of productieve bezigheden
4. Zorg voor accountability (verantwoording)
Praat met iemand die je vertrouwt (vriend, leider, mentor). Mensen die open zijn over hun strijd hebben statistisch meer kans om verandering vol te houden.
5. Train je gedachten
De strijd begint in je hoofd. Leer gedachten te herkennen en direct te stoppen of om te buigen voordat ze groeien.
6. Wees eerlijk over je zwakte
Niet denken: “Ik kan dit wel aan”, maar: “Hier ben ik kwetsbaar.”
Die eerlijkheid helpt je om betere keuzes te maken.
7. Blijf terugkomen naar God, ook na falen
Veel mensen vallen en blijven dan liggen door schaamte. Juist dan is het belangrijk om weer op te staan, zonder jezelf af te schrijven.
—EINDE—-