Verliefd op mijn Eco 1 docent (dl.4)
30 March 2026 · Priscilla Misiekaba - Kia
Het verhaal van mr. Resida
Mijn naam is Jean-Yves Resida. Ik zal jullie mijn kant van het verhaal vertellen. Ik ben altijd moi boi geweest. Al heel jong was ik bewust van het feit dat mijn uiterlijk vrouwen aantrekt. Dat is altijd zo geweest. Toen ik wat ouder werd, merkte ik dat vrouwen zelf bereid waren om alles voor me te doen zonder dat ik het vroeg.
Ik ben handsome, dat weet ik, maar ik ben ook iemand die makkelijk praat, verzorgd is en ja… ik weet dat vrouwen en jonge dames me aantrekkelijk vinden. Dat is geen arrogantie, dat is gewoon mijn ervaring.
Ik ben altijd goed in Economie 1 dus besloot ik dat te gaan studeren op IOL na de middelbare school.
Na het IOL kwam ik in contact met Samanta Pengel. Ze was dochter van het hoofd van de Inspectie Voortgezet Onderwijs op Seniorenniveau (VOS). Als mens moet je gebruik maken van wat je hebt om te bereiken wat je wil. Ze is een van de vrouwen die alles voor een man doet. Ook als hij dat niet verdient.
Ze was aardig, zorgzaam en vooral iemand die dingen voor elkaar kreeg. Haar vader zit hoog bij het ministerie van Onderwijs. Met de connecties van haar kwam ik als jonge docent terecht op de AMS.
Ik houd niet van stress. Nooit gedaan ook. Daarom heb ik gekozen voor het onderwijs. Ik werk tot 13.00u, daarna ga ik naar huis en is de rest van de tijd voor mezelf en Eco 1 bijlessen. De rest van mijn tijd is van mij.
Samanta had een steengoede baan en gaf me wat ik wil zonder te vragen. Ze regelde dates, trips, dacht vooruit. Ze wist dat vrouwen en ik als bijen en zoet zijn en toch bleef ze. Wat kon een man anders vragen. Misschien was dat ook precies waarom ik bleef.
Voordat ik op het Mr. Dr. J. C. de Miranda Lyceum kwam, gaf ik les op de AMS. Ik kwam daar aan en de aandacht van de jonge dames (de leerlingen) was voor mij niet vreemd. Maar mijn ogen vielen op een collega die mij ook leuk vond. We hadden een relatie en Samanta kwam erachter. Na twee jaar moest ik vandaar. Ik had niets te zeggen.
Ze maakte de keuze voor mij. Ik moest overplaatsing aanvragen. Geen discussie. En zo kwam ik op Lyco 1 terecht. Ik had mezelf voorgenomen om het daar rustig te houden totdat Jennesy Smith op mijn pad kwam.
Ze was een pientere student en viel gelijk op toen ik de klas instapte, want ze zat te dagdromen. Ze begreep de stof snel, stelde goede vragen. In het begin zag ik haar gewoon als een van de beste leerlingen.
Maar het duurde niet lang voordat ik merkte dat er iets anders speelde. De vragen die ze stelde… terwijl ze het antwoord al wist. Het blijven hangen na de les. Ik herkende dat. Ook de manier waarop ze naar me keek communiceerde iets anders waaraan ik niet durfde te denken.
Ik heb mijn fun gehad met vrouwen, ook op het werk, maar een relatie met mijn student was geen drempel waarover ik wilde. In het begin probeerde ik het te stoppen. Ik hield afstand en reageerde strak in de klas. Er was geen ruimte voor spelletjes. Ik probeerde haar op het rechte pad te houden, maar als suiker zelf naar je toeloopt als mier wijk je niet uit.
Jennesy gaf niet op en gaandeweg begon ik het te waarderen. Met Jennesy begon het onschuldig, maar elke keer als ze bij me kwam en haar stoute schoenen droeg, liet me denken aan een bepaalde vorm van dominantie en stoerheid die ik fascinerend vond bij vrouwen.
Elke aanraking of lichamelijke was uitnodigend en ik wist dat het fout was. Maar ik hield mezelf voor dat ik niets verkeerd deed en dat er niets zou gebeuren. Bovendien was ze 17. Ze was jong maar zo mooi en sexy en als man kan je maar zoveel verdragen.
Het eerste wat ik deed was uitzoeken wie haar ouders waren. Ze waren geen invloedrijke mensen dus ik zat veilig en ik zorgde ervoor dat ik niets initieerde.
Ik stuurde nooit intieme berichten en ik reageerde nooit op intieme berichten. Face to face sprak ik ook niet veel. Met mijn houding gaf ik wel signalen. Als je lang bent in deze game weet je dat je jezelf moet beschermen voor als het mis gaat.
Toen ik merkte dat ze op les wilde ondanks ze goed was in Eco 1 wist ik dat ze voor problemen zou zorgen, maar ik wilde weten hoe ver dit zou gaan. Die dag na de les… toen ze naar me toe kwam en zei dat ze mij wilde… wist ik dat het moment daar was. Voor een seconde ging ik mee, maar toen we de voetstappen hoorden wist ik dat het einde bijna nabij was.
Toen ik Samanta zag, wist ik dat ze wist wat er gaande was. Nadat Jennesy weg was ging ze tekeer als een tol. Ze schreeuwde en bedreigde me, maar ik wist haar te verzekeren dat er niets aan de hand was.
Ik wist dat Samanta te scherp was om dat te geloven, maar het zou ons tijd geven totdat de lucht opgeklaard is. Vanaf dat moment wist ik dat ik het rustiger moest aanpakken en geen fouten moest maken. Daarom nam ik een week verlof en reageerde niet op haar berichten.
Samanta probeerde haar af te schrikken door te reageren op een van haar apps, maar ze bleef appen en ik hield van haar durf. Toen ik weer op school was, vertelde ik haar dat we betrapt waren.
Jennesy zei dat ze voorzichtiger zou zijn. Dus als mijn partner er niet was gingen we na de bijlessen door met onze eigen les. Maar het bleef bij het flirten. Jennesy liet me niet verder gaan dan kussen en aanraken en dat maakte mij nieuwsgieriger.
Toen kwam de vakantie en ik had genoeg ruimte om haar te versieren. Zij zag het als liefde. Ik zag het anders… maar ik zei niets. Ik had maar een doel en dat was Jennesy in mijn bed krijgen.
Ik deed alles totdat ze zichzelf overgaf. Ik bereikte mijn doel. Niet 1, niet 2, maar 5 keer. Ik genoot van elk moment maar merkte dat Jennesy meer wilde. Ik had er eindelijk genoeg van en liet mijn telefoon zomaar liggen zodat Samanta erachter kwam.
Ik zie haar nog voor me. Ze was woedend, omdat dit de tweede keer was.
“Je denkt dat je slim bent, Jean-Yves?” zei ze.
“Ik wist wat ik had gezien die dag. Denk je dat je nu met een jonge meid wegga na alles wat ik voor je hebt gedaan?”
Ik zei niets totdat ze dreigde me te rapporteren.
“Je hebt een relatie met een student, een minderjarige. Ik ga je rapporteren bij Minow”
En gezien ik wist wie haar vader was en hoeveel connecties ze had, wist ik dat ze het kon. Ik smeekte haar en zei dat de Jennesy mij had verleid.
Ik wees haar de berichten en toen ze zag dat ik nooit reageerde, werd ze rustig, maar ik moest het uitmaken. Uit vrees dat Jennesy naar de politie zou stappen deed ik dat niet. Ik reageerde gewoon niet meer op haar berichten.
Toen gaf Samanta me een keuze. Of ik ging met haar mee naar Sint-Maarten of ze zorgde ervoor dat ik nooit meer voor een klas zou staan.
Mensen denken dat keuzes moeilijk zijn, maar soms zijn ze heel simpel. Ik koos voor mijn baan en voor Samanta. Tussen Samanta en ik is niet alles goed, maar wie anders gaat me mijn leven laten leiden en het steeds voor me opnemen.
En Jennesy?
Ik hoop dat ze me kan vergeven. Ik ben vertrokken zonder iets te zeggen, omdat ik bang was voor wat er zou kunnen gebeuren als ik het netjes had uitgemaakt, omdat ik haar hoop had gegeven. Ik werk nog niet in Sint-Maarten. Ik heb de foto geplaatst, omdat ik wist dat ze het zou zien.
Docenten zijn ook gewoon mensen met hun zwaktes en een bepaalde levensstijl. Wij maken ook fouten. Alleen zijn de gevolgen groter. Als je mij vraagt denk ik dat studenten ook hun grenzen moeten kennen en respecteren.
Maar de waarheid is…in dit verhaal was ik degene die beter had moeten weten.
—EINDE—